ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ :

Σκοπός του Συλλόγου

Η φωτογραφία μου
Παράδοση είναι ...τo μελωδικό νανούρισμα της μάνας, οι θρύλοι του παππού ,τα κάλαντα, τα χελιδονίσματα, οι μαντινάδες,τα έθιμα ,οι χοροί και οι σκοποί που μας συντρόφευαν σε κάθε χαρά ,οι ενδυμασίες ,τα κεντήματα ,τα δίστιχα, τα παιχνίδια και όσα άλλα είναι μέρος της ζωής του τόπου μας. Κρατήστε περήφανα στις καρδιές σας ,αλώβητο αυτό το θησαυρό και παραδώστε τον στις επόμενες γενιές! Έτσι θα ακούμε τους παλμούς του τόπου μας ολοζώντανα και δεν θα σβήσει τίποτε στη χοάνη της παγκοσμιοποίησης! Η επίσημη ίδρυση του συλλόγου μας ως ανεξάρτητο σωματείο έγινε το 1998 με κύριο σκοπό και στόχο τη διατήρηση και τη διάδοση των χορών, των τραγουδιών και των παραδόσεων της Κέρκυρας και της υπόλοιπης Ελλάδας, καθώς επίσης και την προσέγγιση της νεολαίας απομακρύνοντάς την από τους κινδύνους της εποχής μας.

Τα πιο παράξενα έθιμα

Τα πιο παράξενα έθιμα της πατρίδας μας


troktiko    Τα πιο παράξενα έθιμα της πατρίδας μας

Τσιμπούσι πάνω στα μνήματα…


Συνήθως τα γλέντια τα έχουμε συνηθίσει με ανθρώπους ζωντανούς, χορούς, φαγοπότια και πολύ μουσική. Στο Ηράκλειο της … Κρήτης όμως οι απίστευτοι σε όλα τους Κρητικοί έχουν βαλθεί να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι ξέρουμε… Έτσι από την Μεγάλη Παρασκευή ξεκινάνε τις προετοιμασίες για να δειπνήσουν την Δευτέρα του Πάσχα με τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχουν φύγει από την ζωή!!! Ναι καλά διαβάζετε
. Την Δευτέρα του Πάσχα με φαί και κρασί, ενώ έχει προηγηθεί καθαρισμός και καλλωπισμός του χώρου, συγγενείς και φίλοι των αποβιώσαντων, πηγαίνουνε στο κοιμητήριο της περιοχής και γευματίζουν με παραδοσιακά γλυκά και φαγητά ανταλλάσοντας ευχές. Με αυτό τον τρόπο όπως λένε οι συγγενείς τιμούν την μνήμη τους, τους μακαρίζουνε και κυρίως διαδίδουν το αναστάσιμο μήνυμα των ημερών…
Το… τάϊσμα της βρύσης
Συνήθως ταΐζουμε τα μικρά παιδιά, τα ζώα, τους εαυτούς μας… Αλλά να ταΐζουμε και τις βρύσες αυτό είναι από τα άγραφα… Κι όμως. Σε πολλά μέρη της Ηπειρωτικής Ελλάδας το έθιμο αυτό είναι πραγματικότητα. Έτσι σε πολλά χωριά την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς ή το ξημέρωμα των Χριστουγέννων, οι νεαρές γυναίκες, αφού έχουν αδειάσει όλες τις στάμνες που είναι γεμάτες με νερό στο σπίτι, πηγαίνουν να ξαναγεμίσουν από την κοντινότερη βρύση που υπάρχει στο χωριό. Στο δρόμο παραμένουν αμίλητες και αυτός είναι ο λόγος που το νερό λέγεται αμίλητο ή άκραντο. Το… παράξενο της υπόθεσης όμως είναι πως οι νέες έχουν μαζί τους στον δρόμο προς της βρύση διάφορα φαγώσιμα, όπως βούτυρο, σιτάρι, τυρί, μέλι και άλλα. Ο δάσκαλος Β. Μπούσιος αναφέρει πως φτάνοντας στην βρύση προσπαθούνε να την.. καλοπιάσουνε λέγοντας της… «”Όπως τρέχει το νερό σ’ βρυσούλα μ’, έτσ’ να τρέχ’ και το βιο μ.»Λέγεται πως η κοπέλα που φτάνει πρώτη στην βρύση θα έχει μεγάλη τύχη για την υπόλοιπη χρονιά.
Γεια σας, ήρθαμε να σας κάψουμε….
Επόμενος προορισμός η Ήπειρος. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα έθιμο παράξενο αλλά και επικίνδυνο συνάμα. Βασισμένο σε μια παλιά παράδοση που λέει πως όταν γεννήθηκε ο Χριστός πήγαν βοσκοί να προσκυνήσουν και επειδή ήτανε νύχτα σκοτεινή, πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι, του έβαλε φωτιά και γέμισε το σκοτεινό βουνό χαρούμενες φωτιές, τριξίματα και κρότους. Έτσι στα χωριά της Άρτας όποιος πάει στον γείτονα να ευχηθεί τα χρόνια πολλά ή ακόμα και τα παιδιά που πάνε για να φιλήσουν το χέρι της μάνας τους και του πατέρα τους, κρατάνε στα χέρια τους ένα κλαρί πουρνάρι η ξύλο αναμμένο που τρίζει, ενώ γεμίζουν τα δρομάκια του χωριού με φωτιές και κρότους.
Ξίδι με αράχνη…
Στην πανέμορφη Κορώνη κατά την διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας κάνουν αυστηρή νηστεία και δεν τρώνε ούτε μαγειρεύουν ούτε πίνουν τίποτα. Κάποιοι από τους χωρικούς επειδή δεν αντέχουν, κάνουν το εξής: Βάζουν σε ένα ποτηράκι λίγο ξύδι για να πιουν. Επειδή το ξύδι όμως ως γνωστόν δεν πίνεται… ξεροσφύρι το συνδυάζουν με λίγη αραχνίτσα. Ναι, καλά διαβάζετε. Επειδή η παράδοση λέει πως έτσι πότισαν τον Χριστό οι ντόπιοι πίνουν ξύδι με αράχνη… Έχετε σκεφτεί καλύτερο μεζέ???
Άντε να φάμε κανένα ποδαράκι…
Τελευταίο αλλά όχι αμελητέο έθιμο η Κυρά-Σαρακοστή, έθιμο που έχει τις ρίζες του στηνΑρκαδία. Εκεί λοιπόν, οι γιαγιάδες ζωγραφίζουν λίγο πριν την έναρξη της Σαρακοστής μια γυναίκα που έχει τα βλέφαρά της χαμηλωμένα, το στόμα της υπομονετικά κλειστό και τα χέρια της άνετα σταυρωμένα σε στάση προσευχής. Τα πόδια της είναι επτά και συμβολίζουν τις επτά εβδομάδες της Σαρακοστής, ενώ η γυναικεία φιγούρα δεν είναι άλλη από την ίδια την Σαρακοστή. Κάθε ένα από τα Σάββατα λοιπόν που απομένουν μέχρι την Μεγάλη Εβδομάδα, ένα από τα εγγόνια, κόβουν διαδοχικά τα πόδια της Κυρα-Σαρακοστής, μέχρι να μείνει ένα πόδι λίγο πριν την Ανάσταση. Τότε η γιαγιά τυλίγει το χαρτί με το τελευταίο πόδι σε μπαλάκι και το βάζει στο Ψωμί της Ανάστασης. Στο Πασχαλινό τραπέζι ο πατέρας κόβει το ψωμί σε φέτες και το μοιράζει στους παρευρισκόμενους. Ο πιο χαρούμενος απ’όλους είναι εκείνος που θα βρει στη φέτα του το κομμένο ποδαράκι της Κυρα-Σαρακοστής…
Αυτά λοιπόν είναι μερικά από τα πιο παράξενα έθιμα του τόπου μας… Να μας συγχωρέσουν οι Βροντάδες της Χίου με τον ρουκετοπόλεμο και η αγαπημένη Κέρκυρα με το σπάσιμο της στάμνας. Τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας όμως είναι όλο εκπλήξεις και παραξενιές. Νομίζω πως το διαπιστώσατε…
Διαβάστε περισσότερα »"Τα πιο παράξενα έθιμα"

Η γιορτή των Θεοφανείων - Τα έθιμα της ημέρας


Θεοφάνια ή Φώτα. Από τις μεγάλες γιορτές του ελληνορθόδοξου εορτολογίου. Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, κλείνουν το ...Δωδεκαήμερο, που «άνοιξε» την παραμονή των Χριστουγέννων.

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γιορτή αυτή κάλυπτε μαζί τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.

Καθόλη τη διάρκεια του τριημέρου των Φώτων (Αγιασμού, Θεοφάνια, Αγίου Ιωάννη) γιορτάζεται και μία υπολανθάνουσα λατρεία προς το νερό. Τα νερά θεωρούνται παντού αγιασμένα. Κανείς πια δεισιδαιμονικός φόβος από τις νύχτες και τα ξωτικά του χειμώνα.

Κατά τα Θεοφάνια φανερώθηκε η τριαδικότητα του Θεού, η Αγία Τριάδα. Λέγονται όμως και «Φώτα», γιατί κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, την παραμονή των Θεοφανίων βαπτίζονταν οι οπαδοί της νέας θρησκείας. Η αναζήτηση της καθάρσεως από τον άνθρωπο αντικατοπτρίζεται ακόμη και στις αρχαίες θρησκείες.

Αυτή τη μέρα ξεκινά και η αντίστροφη μέτρηση για τους καλικάντζαρους. Στις 5 Ιανουαρίου, παραμονή των Θεοφανίων, τα αερικά, τα παγανά, οι καλκάδες, οι γνωστοί σε όλους μας καλικάντζαροι, που έκαναν την εμφάνισή τους στον επάνω κόσμο με την αρχή του Δωδεκαήμερου, εγκαταλείπουν τις εγκόσμιες αταξίες τους και ξαναγυρίζουν στο αιώνιο έργο τους: Να κόψουν το δέντρο, που κρατάει τον κόσμο, ώστε να γκρεμιστεί και να χαθεί, για να εκδικηθούν τους ανθρώπους.

Το τριήμερο ξεκινά με τον εκκλησιασμό των χριστιανών το πρωί της παραμονής των Θεοφανείων. Στους Ιερούς ναούς ψάλλεται η ακολουθία των «Μεγάλων Ωρών» και κατόπιν λαμβάνει χώρα ο «Μεγάλος Αγιασμός» που την ημέρα αυτή τελείται μέσα στον ναό. Οι πιστοί, αφού πάρουν αγιασμό και αντίδωρο, θα γυρίσουν στα σπίτια τους. Εκεί, οι νοικοκυρές θα ετοιμάσουν το νηστίσιμο φαγητό για το μεσημέρι και τα παιδιά θα ξεχυθούν στα σπίτια για να ψάλουν τα κάλαντα των Θεοφανείων:

«Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός,

η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός.

Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό,

κάθετ’ η κυρά μας η Παναγιά.

Όργανο βαστάει, κερί κρατεί,

και τον Αϊ-Γιάννη παρακαλεί.

Αϊ-Γιάννη αφέντη και βαπτιστή,

βάπτισε κι εμένα Θεού παιδί.

Ν’ ανεβώ επάνω στον ουρανούς,

να μαζέψω ρόδα και λίβανους».

Τα έθιμα της ημέρας τελειώνουν αργά το βράδυ και τα μεσάνυχτα πιστεύεται ότι ανοίγουν οι ουρανοί. Την ώρα εκείνη, λέει η παράδοση, όποιος ευχηθεί κάτι με όλη του την καρδιά, θα πραγματοποιηθεί.

Η μέρα των Θεοφανίων ξεκινά με τον εκκλησιασμό των πιστών. Στους ναούς ψάλλεται, όπως και την προηγουμένη, η ακολουθία των «Μεγάλων Ωρών». Ακολούθως, ο Ιερέας και οι πιστοί θα βγουν από τον ναό και θα κατευθυνθούν στο σημείο, όπου θα γίνει η «κατάδυση του Σταυρού». Το σημείο αυτό είναι κάποιο λιμάνι, ποτάμι, πηγάδι, δεξαμενή ή απλά μια εξέδρα στο προαύλιο της εκκλησίας πάνω στην οποία, σε ειδικό σκεύος, θα γίνει η τελετή. Οι καμπάνες σημαίνουν χαρμόσυνα και ο Ιερέας ρίχνοντας τον σταυρό στο νερό ψάλλει το «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου, Κύριε»

Λευκά περιστέρια ελευθερώνονται και πετούν στον ουρανό, ενώ, όπου υπάρχει αυτή η δυνατότητα, πέφτουν στα νερά οι «βουτηχτάδες» για να πιάσουν τον σταυρό. Το έθιμο ονομάζεται «πιάσιμο του σταυρού» και εκείνος που θα βρει και θα πιάσει πρώτος τον σταυρό, θεωρείται τυχερός και ευλογημένος.

Πηγή: AΠΕ
protothema
Διαβάστε περισσότερα »"Η γιορτή των Θεοφανείων - Τα έθιμα της ημέρας"

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ




Ο Χορευτικός Σύλλογος Λευκίμμης «ΦΑΕΘΩΝ» στα πλαίσια των πολιτιστικών ανταλλαγών, διοργάνωσε και πραγματοποίησε μια χορευτική βραδιά με φιλοξενούμενο το χορευτικό τμήμα του πολιτιστικού συλλόγου της Κασσάνδρας Χαλκιδικής «Η ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ» το Σάββατο 11 του Σεπτέμβρη, στο πλακάδο του Αγίου Αρσενίου στις Ριγγλάδες Λευκίμμης.

Το χορευτικό της Κασσάνδρας κατέφθασε λίγο πριν την έναρξη της εκδήλωσης και με τη συνοδεία του κλαρίνου, του ακορντεόν και του νταουλιού, έκανε ένα πέρασμα μέσ΄ από το χωριό και προκάλεσε έκπληξη, ενθουσιασμό και ικανοποίηση στους συγχωριανούς μας που τους καλοδέχτηκαν και τους καλωσόρισαν.

Στο φωταγωγημένο πλακάδο του Αγίου Αρσενίου και σε μια ζεστή ατμόσφαιρα από τα χειροκροτήματα ενθουσιασμού των θεατών μας που ήδη καθόταν και περίμεναν στις καρέκλες, έφτασε στη συνέχεια το χορευτικό και κατευθύνθηκε στο κέντρο της πλατείας έτοιμο να παρουσιάσει το πρόγραμμά του. Μια χορευτική βραδιά με χορούς, τραγούδια, παραδόσεις και ακούσματα του τόπου τους.

Ήχος, χρώμα και κίνηση, ιστορία, λαογραφία και τραγούδι συνέθεσαν μια εκδήλωση που μας γέμισε ευχάριστα συναισθήματα, μας εντυπωσίασε και μας διασκέδασε. Ο ήχος του κλαρίνου γλύκανε τις καρδιές μας, οι εντυπωσιακοί χοροί με τη ζωηρή τους κίνηση και τα έντονα χρώματα έγειραν τη φαντασία μας. Τα δε ιστορικά στοιχεία και οι πληροφορίες που εξιστόρησε η κα Παντέρη Βασιλική εμπλούτισαν το πνεύμα και τις γνώσεις μας.

Μια βραδιά γεμάτη συναισθήματα, μια βραδιά πλήρης σε διασκέδαση, μια βραδιά πολιτιστικού περιεχομένου και ενδιαφέροντος, πραγματικής αναπτέρωσης και διεξόδου.

Η εκδήλωση στέφθηκε με επιτυχία χάρη στο πολύ καλό και αξιόλογο πρόγραμμα των φιλοξενούμενών μας, αλλά και στην καλή διοργάνωση του Δ. Σ. του συλλόγου μας. Μια εκδήλωση άξιας λόγου και αλησμόνητη, μια βραδιά γραμμένη στα πεπραγμένα του συλλόγου μας μα πάνω απ’ όλα στις καρδιές μας. Γνωρίσαμε τον πολιτισμό της περιοχής της Χαλκιδικής αλλά και πολιτισμένους ανθρώπους. Νιώσαμε τη φιλία και τη ζεστασιά. Ζήσαμε στιγμές ανθρωπιάς και ευαισθησίας.

Ευχαριστούμε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Κασσάνδρας για την ωραία πολιτιστική βραδιά που μας χάρισε και φυσικά όλους όσους βοήθησαν για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης αυτής.


Διαβάστε περισσότερα »"ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ"

«ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»




ήταν ο τίτλος της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την Παρασκευή 12 Μάρτη 2010 στην κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Κέρκυρας όπου το κοινό απόλαυσε χορούς και τραγούδια από την Ήπειρο – Θεσσαλία – Δ. Μακεδονία – Κ. Μακεδονία – Βλάχων – Χρυσοχώραφα Σερρών – Δ. Θράκη και Ανατολική Ρωμυλία.

Οι χοροί αποδόθηκαν με πολύ μεράκι από τις χορευτικές ομάδες του Πολιτιστικού Συλλόγου Σινιών, του Πολιτιστικού Συλλόγου Κασσιόπης, του Πολιτιστικού Συλλόγου Χλομού «Θωμάς Παλαιολόγος» και του Χορευτικού Συλλόγου Λευκίμμης « ΦΑΕΘΩΝ» υπό την επιμέλεια του χοροδιδάσκαλου όλων των σωματείων κ. Βλάχου Ιωάννη.

Στην εκδήλωση συμμετείχε και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νυμφών υπό την καθοδήγηση της κ. Μαλαχά Κατερίνας.

Τραγούδια των παραπάνω περιοχών τραγούδησε η χορωδία του Πολιτιστικού Συλλόγου Χλομού «Θωμάς Παλαιολόγος» υπό την διεύθυνση της μαέστρου κ. Ελούλ Μαριλένας.

Την εκδήλωση πλαισίωσαν εξαίρετοι μουσικοί από τα Ιωάννινα και την Λευκάδα.


Διαβάστε περισσότερα »"«ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ»"